‘Hij moet er vooral plezier in hebben’

Rik van Doornum is tien en tennist al vijf jaar. Bij TV Hoofddorp ervaarde hij zelf hoe Tenniskids werd geïntroduceerd en hoe dat de beleving van de sport veranderde. Vader Roy maakte dat eveneens van dichtbij mee en is heel positief over de veranderingen. “Hij heeft er heel veel plezier in en dat staat voorop.”

Ook voordat Tenniskids een feit was in Hoofddorp, waren de trainingen en oefeningen heus gericht op kinderen. “Er werden zeker spelvormen gebruikt om de kinderen spelenderwijs vertrouwd te maken met tennis, maar nog met gewone, iets zachtere tennisbalen en een groot net”, kijkt Roy terug. “Nu, met de fases rood, oranje en groen en de speciale materialen is er nog meer oog voor groei en ontwikkeling.”

Serieus, maar plezier

Tenniskids rood vormt nu de fase waarin kinderen voor het eerst kennismaken met de tennissport. Rik merkte daar hoe aantrekkelijk de sport door Tenniskids werd voor kinderen, maar toonde ook al dat hij duidelijk aanleg had. In oranje kwam dat alleen maar beter naar voren. “Een aantal jaren geleden werd via een trainer al eens gevraagd of hij wilde voorspelen voor de bond”, aldus Roy. Rik werd na de selectiedag geselecteerd door de bond, maar uiteindelijk hebben we dat niet gedaan. Hij heeft absoluut aanleg, maar uit eigen ervaring weet ik hoe belangrijk het is om in deze fase vooral plezier in je sport te hebben en de gehele ontwikkeling van Tenniskids draagt daar aan bij.” Daarmee is overigens niet gezegd dat Roy geen waarde hecht aan de sportieve ontwikkeling van zijn zoon. “Ik ben geen streberige ouder, maar vind wel; als je iets doet, moet je het serieus nemen. En met de stap van rood naar oranje en nu groen werd het ook serieuzer.” Ook de World Tour en voorjaarscompetitie maakte het tennis extra aantrekkelijk voor Rik. “Daarin komt natuurlijk heel sterk het team – en competitieve element naar voren, maar ook weer het gewoon plezier hebben in de sport.”

Derde generatie

Rik geniet van trainen en spelen, maar ook vanuit zijn familie is er veel enthousiasme om te blijven tennissen. Vader én opa spelen zelf immers ook. “Toevallig speelden we zondag nog een ouder-kind-toernooi dat op de vereniging georganiseerd werd, daar hebben wij weer alle drie op de baan gestaan”, merkt Roy op. “Ook dat maakt het zeker leuk. Verder spelen we vrij samen en zijn er spelmiddagen waarop familie en dus mijn vader gewoon welkom is.” Vrouw en dochter spelen niet, maar ook zij krijgen steeds meer mee van het spel. “Nu Rik heel regelmatig competitie en toernooitjes speelt, moeten mijn vrouw en ik de agenda’s vaak naast elkaar leggen. Als ik werk, gaat zij vaak mee. Drie jaar geleden moest ik haar bij wijze van spreken nog uitleggen wat deuce was, maar dat heeft ze nu wel onder de knie!”

Rik vormt dus de derde Van Doornum-generatie tennissers op rij en de geschiedenis herhaalt zich dan ook voor de familie. “Als ik bij de wedstrijden aanwezig ben, zie ik eigenlijk mijzelf weer staan als tienjarig jochie. Dat is echt heel leuk.”